وقتی بی توجهی می‌بینی یا وقتی تلاشی مضاعف برای داشتن می‌کنی و فقط سکوت رو در جواب می‌گیری. بالاخص وقتی که به نوعی رفته باشه و تو بخوای برگردونیش، باید احساس تنفر رو در خودت احساس کنی. حالا نه اون تنفری که بخوای کینه به دل بگیری. در حد همون دندون قروچه هم می‌تونه باشه. اما ندارمش. نه تنفر دارم و نه ذهن بد. توی هیچ بخشی از ذهن و تفکراتم نکته‌ای بر نبود یا بدی ذهنی نیست. اتفاقا در تمام سطوح فکری، چه مربوط و چه غیر مربوط حضور فعالی داری و چشمان تو، نگاه تو شروعی آرامش بخش برای هر بخش فکری من هست.

نه عزیزکم... با خود نگو که خب، این شرایط که بد نیست داریم ادامش می‌دیم دیگه !! همینجوری خوبه ...

این هیچ، یک دنیاست که نباید باشه...